افغانستان؛ 7 ماه پس از حکومت طالبان


زمانی که طالبان هفت ماه پیش به قدرت رسیدند، تعداد کمی باور داشتند که می توانند به این راحتی و بدون جنگ کنترل افغانستان را در دست بگیرند. خوشحالم که سرنوشت و آینده مردم این سرزمین هنوز نامعلوم است و معلوم نیست روزگار چگونه خواهد گذشت.

به گزارش ایسنا، سرزمین افغانستان خسته از جنگ و بدبختی، خسته از بحران، بیکاری و فقر، دیگر توان جنگیدن نداشت و سرنوشتی مبهم برایش رقم خورد.

بازگشت دوباره طالبان به قدرت در افغانستان نه تنها جامعه افغانستان را در کل، بلکه منطقه و جامعه جهانی را نیز شوکه کرد.

همین نگرانی‌ها رنگ مهاجرت را به چهره این کشور و مردمش باز می‌گرداند، بی‌آنکه بدانند آینده چه خواهد بود. مهاجرت نه تنها در میان مردم عادی، بلکه در میان روشنفکران و تحصیلکردگان نیز در زمانی رخ داد که این افراد می توانستند در انکشاف و آبادانی افغانستان بسیار فعال باشند.

تجدید حیات طالبان نتیجه توافقی است که با زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا در امور افغانستان انجام شده است و توافقنامه امضا شده حدود 400 صفحه است که تنها 4 صفحه آن منتشر شده است.ظهور مجدد طالبان به دلیل توافقی است که بین زلمی خلیل زاد و فرستاده ویژه آمریکا در افغانستان حاصل شده است. پیرمحمد ملازهی کارشناس مسائل شبه قاره به گفته وی، طالبان در توافق با آمریکا به قدرت رسیدند و توافقنامه امضا شده توسط ملا برادر و خلیل زاد حدود 400 صفحه است که تنها چهار صفحه آن منتشر شده است.

به گفته وی؛ در آن چهار صفحه، توافق شده بود که طالبان به یک گروه افغانی اجازه دهد تا علیه آمریکا اقدام کند و طالبان به قدرت بازگردند، بنابراین یک بخش سری وجود دارد که هنوز منتشر نشده است.


نباید فراموش کرد که علاوه بر حمایت و توطئه آمریکا، برخی از بازیگران منطقه نیز راه را برای قدرت گرفتن مجدد طالبان هموار کردند.. طالبان پس از ورود به کاخ ریاست جمهوری افغانستان در ماه اوت 1400، پرچم خود را همزمان در 11 سپتامبر بر فراز ارگ ریاست جمهوری به اهتزاز درآوردند و به زودی اعضای کابینه خود را معرفی کردند. کابینه ای که مورد انتقاد بسیاری در کشور قرار گرفته و این گروه را از تشکیل دولت فراگیر باز داشته است.

به نظر می رسد دیپلماسی طالبان فراتر از مرزهای افغانستان است، هیچ اقدامی صورت نگرفت، نه مردم و نه جامعه افغانستان از وضعیت موجود راضی نیستند و برخلاف میل جامعه جهانی نتوانسته اند این کار را انجام دهند. یک دولت فراگیر متشکل از اکثر قبایل.

دیپلماسی طالبان از مرزهای افغانستان فراتر رفته و پس از گذشت هفت ماه هنوز نتوانسته اند جامعه افغانستان را راضی کنند و یا دولت فراگیر تشکیل دهند.

البته طالبان بر این باورند که حکومتی است که شامل دولتی است که دو وزیر از میان تاجیک ها، یکی از ازبک ها و دیگری از شیعیان انتخاب کرده است. اما این تصور از طالبان مورد حمایت اکثر کشورها نیست. اگرچه طالبان می گویند که برایشان اهمیتی ندارد که جامعه جهانی آن را به رسمیت بشناسد، اما نمی دانند که حکومت کردن جدا از تعاملات بین المللی دشوار است.

محسن پاک آیین، نخست وزیر پیشین افغانستان در وزارت امور خارجه وی افزود: با وجود تلاش های جامعه جهانی و سفر به کشورهای همسایه، هنوز اراده ای برای تشکیل دولت فراگیر در این گروه نمی بینیم و در عین حال تمایلی برای رعایت استانداردهای بین المللی و بین المللی از سوی طالبان وجود ندارد. او گفت. اگر سیاست های طالبان تغییر نکند، سال آینده نیز شاهد همین وضعیت خواهیم بود.

با ادامه این روند و ادامه ناآرامی های رهبری و همچنین گروه های مخالف در گروه های مقاومت فعال، با تغییر اقلیم بهاری، احتمال درگیری مجدد در جامعه افغانستان وجود دارد.. در حال حاضر سه جریان مقاومت در برابر طالبان وجود دارد که یکی به رهبری زنان در داخل افغانستان، دیگری در پنجشیر و دیگری در آنکارا به رهبری جنرال دوستم حکیم و خاخام.

ما باید در نظر داشته باشیم که آمریکایی ها علیرغم خروج بیشتر نیروهای خود از افغانستان، همچنان اصرار دارند که کار ایالات متحده در افغانستان به پایان نرسیده و استراتژی متفاوتی را در این قلمرو دنبال خواهد کرد.

ایالات متحده نیز تاکید می کند که کار در افغانستان تمام نشده است و استراتژی متفاوتی را دنبال خواهد کرد.

برخی معتقدند که این حادثه در افغانستان شکستی شرم آور برای آمریکایی ها بود، در حالی که برخی دولت بایدن را مقصر این تحولات می دانند، اما واقعیت این است که ایالات متحده 20 سال فرصت داشته تا اقدامات خود را انجام دهد. اما او فرصت را از دست داد و نتوانست جامعه افغانستان را به خوبی درک کند، در نتیجه توافقی که ابعاد آن مشخص نیست، بار دیگر مردم افغانستان درگیر جنگ و بحران در داخل کشور شدند.

از سوی دیگر، این نگرانی گسترش یافت که طالبان نه تنها در افغانستان، بلکه در منطقه و کشورهای اطراف که نگران امنیت کشور و مرزهای خود بودند، قدرت را در دست خواهند گرفت، هرچند که طالبان معتقد بودند که تهدیدی برای همسایگان نخواهد بود. کشورها.

در مسکو و تهران نیز جلساتی برگزار شد، در نشست مسکو، تمرکز روسیه بر افغانستان مهم بود، زیرا نگران بود که وضعیت امنیتی توسط گروه های تروریستی از جمله داعش تقویت شود و به آسیای مرکزی برود. منطقه.به قفقاز بروید. از این رو، کشورهای شرکت کننده در نشست مسکو در بیانیه ای تاکید کردند که باید به حاکمیت، استقلال و تمامیت ارضی افغانستان احترام گذاشته شود تا کشوری صلح آمیز، تجزیه ناپذیر، مستقل و از نظر اقتصادی پیشرفته، کشوری عاری از تروریسم و ​​جنایات مرتبط با مواد مخدر باشد. و اجرای مقررات اساسی حقوق بشر.

به دنبال آن، دومین نشست همسایگان افغانستان برای مشارکت تمامی اقوام که تاکنون بر اساس خواست مردم و جامعه جهانی و با وجود تلاش برخی کشورها مانند پاکستان و قطر، حکومتی تشکیل نداده اند، برگزار شد. برای به رسمیت شناختن طالبان، آنها پاسخ مثبتی به رسمیت شناختن کشورها یا سازمان ملل دریافت نکرده اند.

حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه کشورمان وی در نشست ساکنان افغانستان تاکید کرد که بحرانی که امروز همه ما را نگران کرده، میراث سوء مدیریت قدرت های ستمگر در منطقه ماست.

وی گفت: یکی از اهداف این نشست بحث در مورد نگرانی های جاری در مورد وضعیت افغانستان و گفتگو با دوستان در منطقه برای راه های خروج از وضعیت شکننده کنونی بود.

ایران به عنوان یک کشور مهم و همسایه در افغانستان که بزرگترین مرز مشترک با این کشور را دارد، همواره تمامی مسائل مربوط به افغانستان را رصد کرده و از طریق نماینده ویژه رئیس جمهور افغانستان و تشکیل کارگروه‌ها، پیگیری‌های لازم را انجام داده است. بالا انجام شد. علاوه بر این، در چارچوب سیاست های کشور، مقامات ما جلسات، نشست ها و گفتگوهایی را با طالبان برگزار کرده اند تا در مورد مسائل دوجانبه گفتگو کنند.

جمهوری اسلامی ایران نیز در این مدت چندین محموله کمک های بشردوستانه برای رفع نیازهای مردم افغانستان به افغانستان ارسال کرده است.

چین و روسیه افغانستان را از نظر استراتژیک، اقتصادی و متفاوت از سایر کشورهای همسایه می بینند، صرف نظر از اینکه کدام گروه کشور را اداره می کند.

در واقع برخی از مردم افغانستان، چین و روسیه، طالبان را تقریباً به رسمیت می شناسند، اما ظاهراً با توجه به این دو دیدگاه استراتژیک در مورد مواد معدنی غنی افغانستان، نگاه چین و روسیه به افغانستان با دیگر کشورهای همسایه متفاوت است، فرقی نمی کند که کدام گروه در این کشور حکومت کنند. فئودور لوکیانوف، کارشناس سیاست خارجی روسیه در مسکو، گفت که روسیه آشکارا علاقه مند به ایجاد ثبات در یک دولت با ثبات در افغانستان است.

در هر صورت وضعیت کشور در افغانستان به گونه ای است که ابهامات بسیاری باقی مانده و هنوز نمی توان پاسخ روشنی در مورد چگونگی به قدرت رسیدن طالبان داد. پشت توافق دوحه چه بود؟ آیا اشرف غنی از این معامله اطلاع داشت؟ در هر صورت وضعیت طالبان به رفتار آن بستگی دارد.

انتهای پیام/



Source link

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.